ఆదివారం: సూర్యారాధన దినం నుండి విశ్రాంతి దినంగా మార్పు

గతంలో, నెలలో పున్నమి మరియు అమావాస్య రోజులలో మాత్రమే సెలవులు ఉండేవి. ఈ సంప్రదాయం నుండే 'అమావాస్యకో పున్నమికో' అనే నానుడి పుట్టింది. అయితే, ఆంగ్లేయుల పాలనలో ఆదివారం సెలవు దినంగా ప్రవేశపెట్టబడింది. ఇది భారతీయుల మేధస్సు, శక్తికి కారణమైన సూర్యారాధన దినం అని గ్రహించిన ఆంగ్లేయులు, బలవంతంగా ఈ సెలవును విధించినట్లు తెలుస్తోంది.

ఆదివారం నాడు విధిగా సూర్యారాధన చేసేవారు. ఈ దినాన్ని సూర్యునికి అంకితం చేయడం వల్ల మానసిక, శారీరక శక్తి లభిస్తుందని విశ్వసించేవారు. సూర్యారాధన కేవలం భారతదేశంలోనే కాకుండా, ప్రపంచంలోని అనేక ఇతర నాగరికతలలో కూడా ఉన్నట్లు చారిత్రక ఆధారాలున్నాయి. మన సంస్కృతి నుండే ఈ ఆరాధన ఇతర దేశాలకు విస్తరించిందని భావిస్తున్నారు.

అప్పట్లో, దుకాణాలు కూడా పౌర్ణమి, అమావాస్య వంటి పవిత్ర దినాలలో మూసివేసేవారు. ఆదివారం నాడు వినోదాలు, విలాసాలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వకుండా, సూర్యారాధన చేయడం శ్రేయస్కరమని మన వేదాలు, సూర్యాష్టకం వంటి గ్రంథాలు సూచిస్తున్నాయి. 'స్త్రీ తైల మధు మాంసాని హ్యజేత్తు రవేర్ధినే న వ్యాధి శోక దారిద్ర్యం సూర్య లోకం స గచ్ఛతి' అనే శ్లోకం, ఆదివారం నాడు ఈ కార్యాలను నివారించడం వల్ల వ్యాధి, శోకం, దారిద్ర్యం వంటివి దరిచేరవని, సూర్య లోకం ప్రాప్తిస్తుందని చెబుతుంది.

నేటి ఆధునిక జీవనశైలిలో, పూర్వపు సంప్రదాయాలకు భిన్నంగా, ఆదివారం నాడు అనేక మంది వినోదాలకు, విలాసాలకు ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు. మన కర్మ వశాత్తు, చేయకూడని పనులను ఆచరిస్తూ, దుస్థితికి గురవుతున్నామని, ఈ సందేశాన్ని అందరికీ చేరవేయడం ఒక సామాజిక బాధ్యతగా భావిస్తున్నారు. కొద్దిమంది అయినా దీనిని గుర్తించినా, ఈ ప్రయత్నం సఫలమైనట్లే.